Z art. 128 KRO wynika, że treścią obowiązku alimentacyjnego jest dostarczanie uprawnionemu przez zobowiązanego środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania. Alimenty służą zatem w pierwszej kolejności zaspokojeniu usprawiedliwionych potrzeb bytowych uprawnionego do alimentów, a zatem zapewnieniu mu mieszkania, zakupu wyżywienia, odzieży, środków czystości, lekarstw itp. Obowiązek alimentacyjny rodziców względem dziecka jest jednak znacznie szerszy, albowiem obejmuje dostarczanie dziecku tego wszystkiego, co jest potrzebne do jego fizycznego i umysłowego rozwoju, a więc zapewnienie pielęgnacji i pieczy, odpowiedniego wykształcenia, przygotowania do życia w społeczeństwie, rozwijania zainteresowań kulturalnych i uzdolnień.

Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie. Obowiązek ten nie ustaje zatem z chwilą osiągnięcia przez uprawnionego pełnoletności, lecz dopiero wtedy, gdy dziecko zostaje należycie przygotowane do samodzielnej egzystencji, co w praktyce sądowej rozumianej jest jako uzyskanie odpowiedniego wykształcenia.

Przy ustaleniu wysokości alimentów sąd ocenia:

• Uzasadnione i konieczne potrzeby uprawnionego; w tym miejscu należy zwrócić uwagę na zasadę wyartykułowaną w Kodeksie Rodzinnym zgodnie z którą, dzieci mają prawo do równej stopy życiowej z rodzicami, i to zarówno wtedy, gdy żyją z nimi wspólnie, jak i wtedy, gdy żyją oddzielnie. Oznacza to, że rodzice powinni zapewnić dziecku warunki materialne odpowiadające tym, w jakich sami żyją.
• Zdolności zarobkowego zobowiązanego – nie jest tak, że podstawą ustalenia przez sąd wysokości należnych dziecku alimentów będą tylko i wyłącznie rzeczywiste zarobki osiągane przez rodzica zobowiązanego do alimentowania. Osoba, na której ciąży obowiązek alimentacyjny, powinna bowiem w pełni wykorzystywać swoje siły, kwalifikacje i uzdolnienia w celu uzyskania dochodów niezbędnych do zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb osób uprawnionych do alimentów (zwłaszcza dzieci niezdolnych do samodzielnego utrzymania się). Jeśli zatem rodzic w celu uchylenia się od świadczeń alimentacyjnych nie podejmuje pracy, bądź też podejmuje pracę mniej płatną niż możliwa do uzyskania ze względu na jego przygotowanie zawodowe i warunki zdrowotne, wysokość alimentów ustalona będzie wówczas nie w oparciu o rzeczywistą wysokość zarobków tego rodzica, lecz na podstawie wysokości zarobków, jakie mógłby osiągnąć gdyby w pełni wykorzystaniu swoją wiedzę i doświadczenie.

Pozew o orzeczenie alimentów na rzecz małoletniego dziecka nie podlega opłacie sądowej.

Oprócz spraw o orzeczenie alimentów Kancelaria prowadzi sprawy o:

• obniżenie alimentów
• podwyższenie alimentów
• zniesienie obowiązku alimentacyjnego

Szybkie pytania i odpowiedzi:

[faq category=”alimenty”]

[acf_nawigacja]