Ustalenia ojcostwa może nastąpić w drodze dobrowolnego uznania dziecka przez ojca, bądź na mocy orzeczenia sądu.

Uznania ojcostwa jest oświadczeniem mężczyzny złożonym świadomie i dobrowolnie przed jedną z następujących instytucji: przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego, przed sądem opiekuńczym, albo przed polskim konsulem lub osobą powołaną do wykonywania funkcji konsula, w sytuacji gdy oboje rodzice dziecka albo jedno z nich są obywatelami polskimi. Uznanie ojcostwa jest możliwe jedynie do osiągnięcia pełnoletności przez dziecko.

Z pozwem o sądowe ustalenie ojcostwa można wystąpić w przypadku gdy:

• dziecko pochodzi ze związku pozamałżeńskiego
• ojcostwo męża matki zostało zaprzeczone
• biologiczny ojciec nie poczuwa się do uznania dziecka

Najistotniejszym dowodem w sprawie są badania DNA, które określają ojcostwo z prawdopodobieństwem, które przy obecnym stanie wiedzy genetycznej, graniczy z pewnością.

Osobami uprawnionymi do wniesienia pozwu o ustalenie ojcostwa są:

• dziecko
• matka dziecka
• domniemany ojciec

Istotna jest ponadto okoliczność, że rodzice mogą wystąpić z powództwem jedynie wówczas, gdy dziecko nie osiągnęło pełnoletności. Jeśli ma ono ukończony 18 rok życia, posiada uprawnienie do samodzielnego domagania się ustalenia ojcostwa, a w czasie procesu można równocześnie także dochodzić roszczeń alimentacyjnych.

Nie można natomiast wszczynać postępowania o ustalenie ojcostwa zmarłego dziecka. Jeśli z powództwem wystąpiło samo dziecko i zmarło przed zakończeniem procesu, jego spadkobiercy mogą nadal dochodzić ww. praw.

Pozew o ustalenie ojcostwa zwolniony jest od opłaty sądowej.

[acf_nawigacja]